Sessizlik uzun sürdü. Haksızlık, bir gölge gibi büyüdü, hayatlarımızı kuşattı. İnsanlar susmaya zorlandı, umutları törpülendi. Ama bıçak kemiğe dayandı.
Artık sokaklar meydanlar sessiz değil.
Adaletsizliğe, zulme, eşitsizliğe karşı haykırdılar. Kaldırımları titreten ayak sesleri, şehirlerin duvarlarında yankılandı. Gözleri öfke ve umutla parlayan insanlar, haykırışlarıyla geleceği yazıyor.
Onları durdurmak isteyenler oldu. Korkutmaya, bastırmaya çalıştılar. Ama kalabalık büyüdükçe büyüdü. Çünkü bu bir isyan değil, bir direnişti. Çünkü bu, hakkın yanındaki insanların en doğal çığlığı.
Erken seçim tarihini açıkla yoksa meydanlar yarın daha kalabalık olacak.
Erol TOMAS 